Om u de beste gebruikservaring te kunnen bieden, gebruiken wij cookies en vergelijkbare technieken. Hiermee volgen wij en derde partijen uw internetgedrag binnen onze site. Dit doen wij om u die advertenties te tonen die het best aansluiten bij uw interesses en zodat u informatie kunt delen op social media. Meer weten? Bepaal zelf hier uw instellingen.
Voor 17.00 besteld, Gratis volgende dag in huis
Altijd gratis bezorgd
Grootste voorraad in de Benelux
Direct afhalen mogelijk
Voor 17.00 besteld, Gratis binnen 3 dagen gratis bezorgd
Grootste voorraad in de Benelux
Direct afhalen in onze showrooms mogelijk
Terug naar overzicht

Meer weten over rubber?

dinsdag, 04 september 2018

Rubber is een polymeer dat zowel synthetisch kan worden geproduceerd alsook natuurlijk kan worden gewonnen uit het latex (het sap) dat in een aantal plantsoorten voorkomt.

Natuurrubber 

Voor de productie van natuurrubber wordt met name het sap, de latex van de zogenaamde rubberboom (Ficus elastica) gebruikt. Toch zijn er meer planten met latex, namelijk de Euphorbia-soorten en bepaalde paardenbloemen.
Ca. 33% van het sap van de rubberboom bestaat uit rubber. Om het rubber te winnen, wordt het sap uit de boom getapt en vervolgens gefilterd en verdund met water. De hierna volgende behandeling met zuur zorgt ervoor dat de rubberdelen gaan stollen. Deze delen worden tot dunne plakken gerold en vervolgens gedroogd.   

Waar komt de term rubber vandaan? 

In West-Europa werd rubber bekend door de toevallige ontdekking van de chemicus Joseph Priestley in 1770 dat je met rubber potloodstrepen kon verwijderen. De hierdoor ontstane gum heet in het Engels rubber. En dit wordt stamt weer van het Engelstalige werkwoord to rub (wrijven) af.   

Geschiedenis van het rubber 

In Zuid en Midden Amerika – het natuurlijke verspreidingsgebied van de rubber bevattende planten - was rubber al heel lang bekent. Zo zijn er precolumbiaanse rubberen ballen gevonden en doopten de Maya’s hun voeten in een latexmengsel zodat zij een tijdelijke ‘rubberschoen’ hadden. Daarnaast gebruikten de Meso-Amerikaanse beschavingen rubber als een soort bindmiddel om stenen en metalen werktuigen aan houten handvatten vast te maken. In Brazilië werd rubber gebruikt voor het waterdicht maken van kleding
De eerste Europeanen begrepen niets van dit materiaal en geloofden dat de rubberballen behekst waren en de waterdichte kleding door tovenarij was ontstaan. 

Vanaf einde 18e eeuw neemt het gebruik van Rubber in Europa een steeds grotere vlucht: Nadat in 1791 de eerste rubber banden werden gemaakt, begon Thomas Hancock in Engeland in 1820 met rubberproducten, waarnaar hij eerst naar Frankrijk en later naar de Verenigde Staten uitbreide. 

Een volgende cruciale stap in de ontwikkeling van het rubber was de uitvinding van het vulkaniseren van rubber in 1839 door Charles Goodyear en/of Hancock. Met de industriële revolutie was de behoefte aan rubber niet meer te stuiten. Met het gevolg van een groot aantal misstanden. Zo voltrok is in het Braziliaanse regenwoud rond Manaus tussen 1870 en 1915 een ware menselijke tragedie. 
Seringueros (rubbertappers) moesten onder erbarmelijke omstandigheden rubber winnen. Een gemiddelde Seringuero stierf dan ook binnen een paar jaar. Dit was bekend bij de lokale rubberhandelaren. De geronselde Seringueros kwamen dan ook voornamelijk uit Ceara waar hun een fortuin belooft werd. Was ze kregen was een wurgcontract waarin stond dat zij pas geld ontvingen als hun reiskosten en uitrusting waren terugbetaald. Vrijwel niemand van de tienduizenden mannen keerde terug.
Aan de andere kant ontstond de rubberhoofdstad Manaus. Met het binnenstromen van het rubbergeld veranderede het van oorsprong nietszeggende dorpje in een wereldstad. Tot in 1910 Brazilië niet geen speler meer was in de rubberhandel en de oerwoud in de loop der tijd de stad weer overwoekerde. 

Brazilië was heel lang monopolist in de rubberhandel doordat op de uitvoer van rubberboomzaden de doodstraf stond. Toch was het de Engelsman H.A. Wickham in 1876 gelukt om 70.000 zaden van de Hevea brasisiensis per schip het land uit te smokkelen. In 1877 werden een paar zaailingen naar Nederlands-Indië gestuurd. Een paar decennia later namen de rubberplantages in Azië het stokje over: ze produceerden beter en goedkoper rubber.
In de Kongo Vrijstaat -het reusachtige Afrikaanse privébezit van Koning Leopold II van België – leidde de vraag van rubber tot een schikbewind. 

Tussen 1890 en 1910 hief Leopold II belasting onder de bevolking in de vorm van latex. Zo moest iedere gemeenschap een quotum rubber leveren. Deze quotum was zo hoog en de straffen zo vreet (dood of verminking) dat landbouw, jacht en visserij verwaarloosd werden met hongersnoden als gevolg. Geschat wordt dat tussen de 8 en 30 miljoen Kongolezen direct of indirect door deze maatregel zijn omgekomen.
Dit schandaal leidde na bekendwording bij het grote publiek tot overname van de zeggenschap in Kongo door de Belgische regering.   

Synthetisch rubber 

In 1910 werd het synthetisch rubber uitgevonden door de Russische chemicus Sergei Vasiljevich Lebedev . Zijn boek, Research in polymerisation of by-ethylene hydrocarbons (1913), is de bijbel voor de studie van synthetisch rubber. Voor het synthetisch produceren van rubber is polymerisatie vereist, een proces dat ook gebruikt wordt in de productie van plastics. 
Toen Japan de meeste belangrijke rubber producerende langen had bezet kreeg de zoektocht naar alternatieven op het natuurrubber een extra impuls.
In de jaren na de Tweede Wereldoorlog nam de productie van synthetische rubber nog verder toe. Was in 1950 het aandeel natuurrubber nog twee derde. Zo is het rond 2000 gedaald naar iets minder dan de helft. 

bron:wikipedia 

Heeft u vragen?

Mocht u vragen hebben over één van deze of andere producten, neem dan gerust contact op met onze klantenservice of bezoek één van onze showrooms. Onze ervaren medewerkers geven u graag vakkundig advies.


Hartelijke groeten,

Het Rubbermagazijn Team